Invisible...

Err.. kahapon yung orientation+batch congress... err yun... charm... -_-... basta pag tapos nun... diretso kami SM nila Don, Arce at Jao... dota... dami namin pinuntahan.. we ended up playing at the most expensive pc shop... p50 one hour lng?! tae... niweiz... sulet naman kasi masaya sya.. err.. panalo nga lang kami ni arce >,< hahaa... niweiz... pagkatapos nun... disperse disperse... sinamahan ako ni jao anggang sa labas... kasi late pa sya susunduin... tapos yun... sa bahay na.. ^_^



Pagising ko... unang pumasok sa isip ko... "eto na.. eto na ang simula"... for the past 3 years.. siguro sa ibang tao... eto na ang pinaka-exciting na taon para sa kanila.. pero sa akin.. kabaliktaran... -_-... alam ko eto na isa sa magiging... less exciting na taon... pag pasok ko... Siya agad nakita ko... at alam kong napansin nya na iniwas ko tingin ko sa kanya.. well di ko talaga alam yung dapat i-react... miski hi.. d ko man lang nagawa... kinausap ko agad si llavin para maka-iwas na... pero halatang peke... halatang.. cover-up.. kaya dumiretso ako kanila jaky... kahit papano.. nakikita ko kung ano mga ginagawa nya sa view ko... ayaw kong malaman nya na tinitignan ko siya... pero yun... nakikita ko naman na masaya Siya eh... kaya yun kahit walang makasama... nakikidikit na lang ako sa mga tao... kahit di tlaga ako ksama sa grupo... atlis pagdating ko sa 3rd floor... nakita ko si don... and knowing don.. masyado friendly.. kaya yun.. lumapit si don kay Siya... at sympre ako naman... lumapit na din... at hinawakan lang ung mukha niya.. tapos umalis na din kami... pagpasok sa loob.. hanap syempre ng upuan... at nagkataon 2 rows sa likod ko sya.. kaya para di mahalata medyo tumitingin tingin ako sa likod... mas ok na yun na ndi ako napaghahalata... after nung break... tumabi na lang ako sa upuan ni jao.. sa gilid.. para mas madali ko Siya mapagmasdan... masaya na akong nakikitang masaya Siya.. pag tapos ng program.. sa batch congress... buti na lang nasa front row sya.. at madaling nakikita nang ndi napaghahalata... wala syang katabi o kausap.. err.. ayoko ng ganun... punta kami sa court... at pagdating ko sa court.. tyempo paalis na Siya... halata na naman sa mukha niya yung kalungkutan na iyon... at paguwi ko naman sa bahay... bago matulog... nag text ako sa kanya... (kaya kung kanino mang blog yung nabasa nyo na may nagtext.. baka ako yun.. wakokokO!!).. alam kong alam naman niya ung mga bagay bagay na nangyayari... kaya humingi lang ako ng sorry.. at pagpapasensya... saka... kung medyo lumalabas na sumusuko ako... hayan ko na lang sya... kung baga "benefit the doubt" na lang... pero kung alam lang niya... kung lam lng niya... masakit... pero atlis nagsucceed ako sa balak ko.. na alisin kung ano man meron Siya sa akin... lam ko naman marami pa siyang mahahanap na mas matino sa akin... ^_^...




TAE STALKER KO... leche